Merhaba, ben Süslü Meşe. Uzun yıllardır arkadaşım Beste Meşeyle beraber hemen yanımda oturan gençleri seyrediyorum, sohbetlerini dinliyorum. Her kışta her baharda yeniden coşkuyla başlıyorum hayata. 1900’lü yılların başlarında her tarafın lale ve menekşelerle kaplandığı bahar ayında, bir taşın üzerine oturmuş, edebi fikir tartışmaları yapan gençleri hatırlıyorum. Yine süslü elbiseleriyle seyre çıkmış kızları, fiyakalı arabalarıyla Çamlıca’ya gelen delikanlıları hatırlıyorum. Şimdilerde de aynı hevesle geliyor insanlar buraya. Sabahın erken saatlerinde spor yapanlar, ders kitabını almış doğanın huzurunda çalışan öğrenciler, piknik örtülerini yerlere serip oturanlar, Korunun serinliğinde çok keyifli saatler geçiriyorlar. Burada daha ne yüzler görecek, nelere şahit olacağım kim bilir. Köklerim hatıralara, dallarım göğe yükselmeye devam ederken rengârenk hayatlara selam vereceğim yine umutla!